سس کچاپ
سس کچاپ سس گوجه فرنگی

سس کچاپ

یکی از فرآوردهای مهم گوجه فرنگی کچاپ می باشد که مصرف آن روز به روز زیادتر شده و امروزه زینت بخش سفره ها می باشد. مصرف آن در کشورهای اروپایی فوق العاده زیاد است. کچاپ به عنوان چاشنی و برای مزه دادن به غذا مصرف می شود.

سس گوجه فرآورده ای است که از آب تغلیظ شده گوجه فرنگی که پوست و دانه آن گرفته شده و یا از رب رقیق شده گوجه فرنگی با افزودن شکر، سرکه، نمک، ادویه ها و چاشنی ها و تثبیت کننده های مجاز و طی فرآیند حرارتی و پاستوریزاسیون بدست می آید.

ترکیبات

در تهیه سس گوجه فرنگی از مواد اصلی و اختیاری زیر استفاده می گردد؛ مواد اصلی افزون بر آب تغلیظ شده گوجه فرنگی یا رب رقیق شده آن عبارتند از: شکر، سرکه، نمک طعام. مواد اختیاری عبارتند از ادویه ها مانند فلفل قرمز، فلفل سیاه، دارچین، جوز هندی، میخک، سیر، پیاز و تثبیت کننده های مجاز مانند نشاسته و صمغ های مجاز.

 تثبیت کننده ها به مودای مانند صمغ های مجاز گفته می شود که در سس گوجه فرنگی سبب ایجاد قوام، پایداری و همگنی آن می شود.

میوه تازه گوجه فرنگی به ندرت در تولید این فرآورده ها استفاده می گردد و ترجیحاً رب یا پوره کنسرو شده آن به کار می رود. کیفیت پوره مصرفی بیشترین اثر را بر کیفیت محصول نهایی دارد. ادویه های رایج مصرفی میخک و دارچین می باشد که علاوه بر آنها فلفل پاپریکا، جوز هندی، ریشه جوز، گشنیز و هل نیز استفاده می شود.

استفاده از روغن ادویه جات ، اولئورزین ها ، عصاره های خشک یا محلول ادویه ها با توجه به سهولت مصرف و بار میکروبی پایین آنها بسیار رایج می باشد. ادویه ها قبل از مصرف کاملا با هم مخلوط و به صورت بسته بندی مجزا برای هر نوبت تولید آماده می گردد. برای جلوگیری از خروج عطر و طعم ادویه ها همراه با بخار ، آن را در آخرین مرحله پخت به فرآورده می افزایند.

پیاز رنده شده حدود 2 درصد استفاده می شود. در این صورت از پودر پیاز، این ماده باید فاقد ذرات تیره باشد. پودر یا گرانول های پیاز و سیر ابتدا با آب مخلوط و سپس به کچاپ اضافه می شوند. پودر پیاز را با آب 8 تا 10 برابر وزنش مخلوط و حدود 20 تا 30 دقیقه زمان برای آبگیری آن منظور می نمایند.

میزان اسیدیته فرار محصول نهایی نباید کمتر از 0.8 درصد باشد. میزان نمک 2-3 درصد وشکر تا 25 درصد منظور می گردد. بسیار مهم است شکر فاقد میکروارگانیسم های غیر هوازی باشد زیرا در شرایط پخت تحت خلاء قادر به رشد می باشد. مخلوط سرکه وشکر ویا شربت ذرت با DE 58 و بیشتر را حرارت داده و به صورت شربت داغ برای جلوگیری از شکستن سوسپانسیون کچاپ در حین پخت، به آن اضافه می کنند. این کار باید در حدود 5 دقیقه قبل از تکمیل عملیات پخت انجام پذیرد.

اگر سرکه زودتر افزوده شود با توجه به فراریت آن بخشی از سرکه تبخیر شده و از دست می رود. همچنین اگر شکر یا شربت ذرت در ابتدای کار اضافه شود رنگ محصول تیره خواهد شد. افزودن شیرین کننده دیرتر از زمان گفته شده نیز باعث جدا شدن آن از پالپ گوجه در محصول نهایی می شود. از تثبیت کنندهایی مانند صمغ کتیرا (تراگاکانت) ، پکتین و کربوکسی متیل سلولز در این محصولات استفاده می شود . در صورت استفاده از صمغ کتیرا نوع سفید آن بهترین کیفیت را دارا بوده و ترجیحا پیش از مصرف با سرکه وآب باید مخلوط گردد.

ویسکوزیته کچاپ زمانی که از گوجه تازه تهیه می گردد از از پکتینی که به طور طبیعی در این میوه است حاصل می شود . در صورت استفاده از میوه های انباری یا گوجه هایی با پکتین کم، افزودن نشاسته و سایر پلی ساکاریدها ضروری می باشد.

فرآیند تولید سس کچاپ

  1. تمیز کردن خشک

در بعضی از کارخانه ها به خصوص در مواردی که گوجه با کمباین برداشت می شود مقدار بیشتری خاک  و گل و خاشاک همراه دارد. لذا قبل از شستن گوجه فرنگی ها را از روی نوار توری با غلطک هایی عبور می دهند که کثافات آنها گرفته شود. برای این منظور  گوجه ها باید حدود 30-15 دور دقیقه دور خود بچرخند تا همه جوانب آنها دیده شود و آنهایی که خیلی کثیف اند از بقیه جدا شوند. همچنین گل و خاشاک خشک از توری ها و یا از بالای غلطک ها خارج شده و یا توسط کارگران جدا و دور ریخته شوند.

  1. شستشو

منظور از شستشو تمیز کردن گوجه ها از آلودگی ها و تخم و لارو و حشرات زنده و مرده می باشد. معمولاً شستشو از 3 قسمت زیر تشکیل شده است:

الف) خیس خوردن

ب) شستشوی اصلی

ج) آبکشی

قسمت خیس خوردن که معمولاً از حوضچه اولیه دستگاه شستشو تشکیل شده است محلی است که گوجه ها در آن وارد شده و پس از توقف چندی توسط پاروهای چرخان برای شستشو اصلی وارد تانک بزرگتری می شوند. زمان توقف گوجه ها در این حوضچه ها باید بقدری باشد که کثافات گوجه تا حدی خیس بخورند. همچنین سنگ و خاک مواد دیگر که از گوجه ها سنگین تر می باشد. در این حوضچه ها ته نشین شده و مواد سبکتر از سطح خارج شوند. جریان آب در این قسمت باید به حدی باشد که کثافات در آن متوقف شده و سبب رشد و تکثیر میکروب ها نشود.

 قسمت شستشوی اصلی که معمولاً مجهز به لوله های هوای فشرده و یا بخار می باشد، بزرگتر بوده و گوجه ها در این قسمت با جریان هوا یا بخار آب در هم غلتیده و تمیز می شوند. زمان توقف گوجه ها در این قسمت باید حدود 3 دقیقه باشد. درجه حرارت آب اگر تا 55 درجه گرم شده باشد به جدا شدن تخم حشرات مانند تخم مگس سرکه کمک فراوانی می کند.

همنین اگر PH آب را با اضافه کردن 5/0 قلیا به 12-11 برسانند تخم حشرات بهتر و کامل تر جدا شده و گوجه ها بهتر تمیز می شوند. برای جلوگیری از تجمع و تکثیر اسپور میکروب ها، می توان مقداری سدیم هیپوکلراید به آن اضافه کرد، مقدار لازم به حدی است که کلر آزاد در آن به 8-6 قسمت در میلیون برسد.

 گوجه ها پس از گذشتن از دو مرحله فوق باید از زیر تعدادی آبفشان بسیار قوی که آب را به صورت پودر و با فشاری بیش از 100 پوند بر اینچ مربع روی آنها می پاشند، بگذرند. تعداد و ارتفاع این آبفشان ها در تکمیل عمل شستشو بسیار مهم است. معمولاً 6 عد آنها که در ارتفاع 17 سانتیمتری غلتک ها نصب شده باشد برای کمربندهایی با عرض یک متر کافی خواهد بود.

  1. بازرسی نهایی

گوجه ها پس از شستشو از روی غلطک های چرخان گذشته و با چرخش همه اطراف آن قابل رویت و بازرسی می شوند و اگر گوجه هایی خوب شسته نشده باشند و یا دارای گندیدگی و یا لکه های زرد و سبز، آفتاب زدگی و غیره باشند از مسیر خارج خواهند شد. چنانچه بیش از 1-5/0 درصد گوجه  آلوده باشند و وارد دستگاه خرد کن شوند شمارش کپک ها در فرآورده نهایی غیر قابل قبول خواهد بود.

  1. خرد کردن

در این قسمت گوجه فرنگی توسط دستگاه خرد کن خرد می شوند. برای خرد کردن و له کردن گوجه ها از طرح استوانه مانندی که در داخل آن محوری میله دار قرار گرفته استفاده می شود. با عبور پوره از مخازن استوانه ای دو جداره یا عبور کویل های آب گرم در مسیر جریان آن درجه حرارت پوره افزایش می یابد.

برای تهیه پوره، رب، سس و سایر فرآورده های گوجه فرنگی که باید تغلیظ شوند حفظ ماده پکتین گوجه بسیار مهم است. پکتین برای جلوگیری از جدا شدن مواد جامد و آب نیانداختن محصول ضروری است. لذا عمل خرد کردن همراه با آنزیم بری گرم یا آنزیم بری سرد انجام می گیرد.

  1. آنزیم بری

از دستگاه گرم کن گوجه فرنگی پس از خرد کردن آن برای از بین بردن آنزیم ها استفاده می شود. در واقع پس از خرد کردن، مخلوط حاصله را باید بلافاصله آنزیم بری کرد تا آنزیم پکتین استراز که سبب شکستن مواد پکتینی می شوند از بین بروند. به علاوه ماده صمغی اطراف هسته وارد آب شده و طعم و مزه و ویسکوزیته بهتری عاید شده و هسته نیز بهتر  جدا می شود.

البته بعضی عقیده دارند که صمغ دور بذر در ایجاد مزه تلخ در محصول دخالت دارد. چنانچه بخواهیم حداکثر مواد پکتینی حفظ شده و حداکثر مواد رنگی استخراج شود بهتر است درجه حرارت آنزیم بری را بالاتر از 85 درجه برد و ممکن است تا 104 درجه نیز گرم کرد که آنزیم بری گرم نامیده می شود.

هر گاه به علت نارسی گوجه ها نخواهیم کلیه رنگ ها را که قسمتی سبز یا زرد می باشد استخراج کنیم بهتر است درجه حرارت را زیر 80 درجه نگه داریم که آن را آنزیم بری سرد می گویند. درانی روش مقدار استخراج آب گوجه پایین آمده و مقدار تفاله زیاد  می شود.

لازم به ذکر است عموماً در روش آنزیم بری گرم گوجه ها قبل از پالپ کردن یا بلافاصله پس ز آن حرارت داده می شوند د رحالی که در روش آنزیم بری سرد گوجه ها به صورت سرد له شده و پس از جدا  شدن هسته ها عمل بلانچینگ برای عقیم نمودن آنزیم پکتین استراز صورت می گیرد.

انواع مختلفی از دستگاه گرم کن گوجه فرنگی موجود است متداولترین آنها استوانه افقی است که در آن لوله هایی به موازات هم قرار گرفته اند گوجه  فرنگی خرد شده از داخل این لوله ها عبور می کند بخار نیز به اطراف لوله ها وارد می شود. دمای گرم کن با یک دریچه خود کار بر روی ورودی بخار تنظیم می شود.

  1. فیلتراسیون

گوجه های خرد شده پس از عمل آنزیم بری و گرم کردن از چن فیلتر می گذرند. این فیلترها دارای پیچ مخصوص می باشند که مقدار استخراج آب را از گوجه فرنگی خرد شده و گرما دیده تنظیم می کند. عموماً حذف هسته و سایر ذرات ناخالصی با عبور پالپ از فیلترهای دو مرحله ای استوانه ای که حول محوری می چرخند و قطر سوراخ های آنها 8/0-3/0 و 2-1 میلی متر است، انجام می گیرد.

در دستگاه فیلتراسیون آب گوجه فرنگی با چرخش پره داخلی آن از طریق منافذ شبکه استوان خارج می شود. پوست، بذر و مواد جامد دیگر از قسمت انتهایی استوانه خارج می گردد.

7.مخازن نگهداری آب گوجه فرنگی

آب گوجه فرنگی وارد تانک ذخیره می شود که ممکن است در آن مقداری نمک و مواد دیگر مانند سوربات، رنگ، اسید و غیره به آب گوجه اضافه کرد. مقدار نمک در رب و پوره معمولاً 2% است لذا چنانچه غلظت آب 5% باشد و بخواهیم آن را 5 برابر غلیظ کنیم مقدار نمک لازم در آب گوجه 4/0% نمک خالص هواهد بود. مقدار سوربات در رب حدود 1/0% می باشد که باز در مثال بالا مقداری که به آب گوجه باید اضافه شود 02/0 سربات خالص می شود.

  1. تغلیظ

در صنعت آب گوجه فرنگی استخراج شده را در محیطی با فشار کم و دمای پایین تغلیظ می نمایند. برای این منظور از تبخیر کننده های تحت خلاء استفاده می شود تا قسمت عمده ای از آب اضافی محصول حذف شود. استفاده از سیستم خلاء موجب می شود تغلیظ در زمان کوتاه تر و درجه حرارت کمتری صورت گیرد. در نتیجه رنگ محصول بهتر حفظ می شود. آب گوجه فرنگی که نمک و در صورت لزوم سوربات خورده است تحت خلاء تغلیظ شده تا رنگ و طعم مطلوب داشته و ویتامین C آن حداقل صدمه را ببیند. در زیر نمایی از دستگاه تغلیظ دو مرحله ای آمده است.

  1. افزودن سایر مواد

همان طور که بیان گردید مراحل اولیه تهیه کچاب مشابه تهیه پوره و رب است. بعد از این که پوره به غلظت معینی رسید آن را جهت اضافه نمودن ادویه و مواد افزودنی دیگر به مخازن تهیه کچاب هدایت می کنند. غلظت پوره در هر کارخانه ای متفاوت است و لیکن معمولاً بین 18-15 % می باشد. مواد افزودنی دیگر در کچاب سرکه، پیاز، سیر و سایر ادویه ها می باشد. سرکه مورد استفاده معمولاً از نوع سرکه 100 گرین است.

مصرف اسید استیک تجارتی در تهیه کچاب ممنوع است. مقدار و نوع ادویه در هر کارخانه ای فرق می کند و هر تولید کننده یک فرمول خاص خود دارد. ادویه ممکن است به صورت پودر کاملا نرم مورد استفاده قرار گیرد و یا اینکه به صورت عصاره خیلی غلیظ ادویه که اولئورزین می باشد استفاده شود و نیز ممکن است بصورت کامل باشد که در این صورت آنرا در کیسه پارچه ای تمیز ریخته وکیسه را در مخزن تهیه کچاپ قرار داده وهمراه پوره یا رب حرارت می دهند و در خاتمه کیسه را از مخزن خارج می کنند.

چنانچه ادویه به صورت پوره مورد استفاده قرار گرفته باشد بایستی کچاپ آماده شده را از صافی ریز عبور داده تا چنانچه مواد درشت ادویه در کچاپ مانده باشد گرفته شود. ولی چنانچه به صورت عصاره مصرف شود نیاز به عبور از صافی ندارد. شکر ونمک را در هر زمانی (به ویژه مرحله آخر) می توان به پوره اضافه نمود ولیکن باید دقت کرد کاملا به هم خورده وحل شود. ولی سرکه را چند دقیقه قبل ازخاتمه پخت باید اضافه کرد چون اسید استیک موجود در سرکه قابل تبخیر می باشد.

  1. پختن

با توجه به حساس بودن گوجه فرنگی به حرارت و اکسیژن برای پختن کچاپ از تانک یا دیگ های پخت تحت خلا استفاده می شود. پخت مواد اوليه مورد استفاده در ساخت سس گوجه فرنگي بايد در سالن داراي شرايط كنترل شده انجام گيرد .

رب گوجه فرنگي برابر استاندارد 761 (با بريكس حداقل 28 ) براي توليد سس گوجه فرنگي مورد استفاده قرار مي گيرد . اين فرآورده در شرايط خلاء يا فشار اتمسفريك توليد مي شود . در مواردي كه از آب گوجه فرنگي براي توليد سس استفاده مي شود لازم است ابتدا آب گوجه فرنگي تاحد مناسب تغليظ شود .

  1. فیلتراسیون

در خاتمه کچاپ تولیدی از دستگاه صافی با اندازه سوراخ الک  0.02-0.084 سانتیمتر عبور داده می شود. تا تمام فیبر ها ذرات آن گرفته شده و بافت محصول لطیف و نرم گردد. سپس محصول به تانک ذخیره محصول نهایی وارد واز آنجا به پر کن منتقل می شود.

یکی از عوامل مهم کیفیت کچاپ سفتی و قوام آن می باشد . ویسکوزیته محصول نهایی خیلی مهم می باشد بعضی از تولید کنندگان به کچاپ مواد سفت کننده مانند پکتین و کربوکسی متیل سلولز یا صمغ کتیرا اضافه می کنند.

فرآورده های گوجه دارای مواد جامد کل 4 تا 5 درصد می باشند. مطابق استاندارد ایالات متحده سس های کچاپ از نظر غلظت به سه گرئه زیر تقسیم می شوند:

  • سس های کچاپ با وزن مخصوص 1.11 ( 25 % مواد جامد کل )
  • سس ها ی کچاپ با وزن مخصوص 1.13 (29% مواد جامد کل )
  • سس های با وزن مخصوص 1.15 ( 33% مواد جاد کل)
  1. هوا گیری

استفاده از دستگاه هوا گیری مناسب برای کچاپ پر شده در شیشه ضروری می باشد دستگاه هوا گیر بخش اعظم هوایی که ممکن است در طی عملیات تولید وارد محصول گردد را حذف نموده و از تشکیل حباب های هوا در محصول جلوگیری می نماید .

وجود مقدار زیاد هوا موجب دو فاز شدن ، جدایی بخشی از مواد جامد و آب اندختن محصول می شود . وجود هوا همچنین موجب بد رنگی و بد طعمی ناشی از اکسیداسیون تر کیبات رنگی و چربی فرآورده می گردد.

دستگاه هوا گیر وکیوم مجهز به کویل های حرارتی و کنترل دما بوده وفرآورده با دمای 96-93 سانتیگراد در آن هوا گیری می شود .دستگاه هوا گیر معمولا در ارتفاع بالاتری از کاسه پرکن قرار می گیرد تا محصول با نیروی وزن خود به پر کن منتقل شود.

  1. پاستوريزاسیون و پر کردن

 پاستوريزه كردن در اين مرحله فقط جهت سس گوجه فرنگي تحت خلاء انجام مي گيرد .با استفاده از پاستوريزاتور لوله اي ، سس گوجه فرنگي توسط پمپ از مخزن پخت اوليه در يك مسير انتقال بسته به لوله هاي باريك منتقل مي شود . توسط بخار آب موجود در فضاي بيروني لوله هاي باريك ، سس گوجه فرنگي حداقل يك دقيقه در درجه حرارت 93 درجه سلسيوس يا بيشتر قرار مي گيرد .

در پاستوريزاتور صفحه خراش يا مخزني ، سس گوجه فرنگي در داخل مخزن بايد حداقل يك دقيقه در درجه حرارت 93 درجه سلسيوس يا بيشتر قرارداده شود.

پر کردن معمولا با روش های حجمی و اتوماتیک صورت می گیرد ومحصول به صورت داغ وارد بطری یا هرنوع بسته دیگری می شود و معمولا باید حدود 97% حجم آن پر باشد.

  1. آماده سازي بسته بندي

1-بسته بندی در ظروف شیشه ای : شيشه هاي مورد استفاده در بسته بندي سس گوجه فرنگي بايد به صورت شرينگ شده در انبارهاي تميز و طبق اصول نگهداري مواد در انبار نگهداري شوند . هنگام استفاده لازم است شيشه ها وارد خط شيشه برگردان شده و به كمك بخار يا آب داغ ، تميز شوند و پس از آن به حالت عادي برگردند و به دستگاه پركن منتقل شوند.

2-بسته بندی در ظروف پلی اتیلن : لازم است بسته هاي پلي اتيلن در انبار مناسب نگهداري شوند و هنگام انتقال به دستگاه پركن، بسته هاي پلي اتيلني به كمك بخار يا آب داغ يا هواي فشرده ،سالم سازي شده تميز شوند.

3-بسته بندي چند لايه : مواد بسته بندی چند لایه در انبار مناسب نگهداری می شوند و باید در شرایط بدون امکان آلودگی ثانویه به بخش پر کن منتقل شوند.

  1. سرد کردن

 پس از اتمام فرآيند حرارتي، بسته هاي چند لايه و شيشه اي را مي توان با غوطه ور كردن در آب سرد يا پاشيدن آب سرد بر روي آنها و يا دميدن هواي سردتا دماي ۳۸ درجه سلسيوس خنك كرد. توصيه مي شود در بسته هاي چندلايه، پس از سرد كردن به روش غوطه وري يا پاشيدن آب عمل خشك كردن بسته ها با هوا صورت گيرد .

بسته هاي پلي اتيلني با قرار دادن در حوضچه آب سرد به گونه اي كه تا زير گلوي آنها در آب قرار گيرد و آب وارد بسته ها نشود و يا دميدن هواي سرد خنك شوند.

  1. غلاف زدن و درج مشخصات

غلاف زدن و درج مشخصات بر روي بسته بندي هاي فاقد اطلاعات چاپ شده صورت مي گيرد توسط چاپگر، تاريخ و سري ساخت و ساير اطلاعات مورد نظر بر روي كليه بسته بندي ها درج مي گردد .

  1. نگهداري در انبار قرنطينه

فرآورده سس گوجه فرنگي بسته بندي شده جهت حصول اطمينان از انطباق ويژگي ها با استاندارد ملي، بايد حداقل به مدت يك تا دو هفته در انبار قرنطينه نگهداري مي شود.

  1. بسته بندي نهايي

فرآورده نهايي تاييد شده توسط آزمايشگاه در كارتن يا بصورت شرينگ بسته بندي و به انبار محصول نهايي منتقل مي گردد.

ویژگی های سس گوجه فرنگی

به جز مواد مورد تایید افزودن هر ماده دیگر مانند رنگ یا اسانس و مواد نگهدارنده به سس گوجه مجاز نمی باشد . سس گوجه فرنگی باید بدون هر گونه مواد خارجی مانند شن وخاک ، قطعات گیاهی ، حشرات مرده یا قطعات بدن آنها باشد. در سس گوجه فرنگی نباید ذرات حاصل از سوختگی وجود داشته باشد .

این ذرات مواد تشکیل دهنده سس بوده که در نتیجه حرارت زیاد سوخته و رنگ آنها سیاه یا متمایل به سیاه شده است . سس گوجه فرنگی باید بدون دانه وپوست باشد و رنگ آنها باید به رنگ قرمز گوجه فرنگی باشد .این فرآورده باید دارای مزه و بوی مشخص گوجه فرنگی وبدون مزه و بوی سوختگی و یا نا مطبوع و زننده باشد. سس گوجه فرنگی باید همگن بوده و فاز جداگانه جامد ومایع در آنها دیده نشود .

تهیه و تنظیم : مهندس محسن طاهرسلطانی

بازدیدها: 411

یکی از فرآوردهای مهم گوجه فرنگی کچاپ می باشد که مصرف آن روز به روز زیادتر شده و امروزه زینت بخش سفره ها می باشد. مصرف آن در کشورهای اروپایی فوق العاده زیاد است. کچاپ به عنوان چاشنی و برای مزه دادن به غذا مصرف می شود. سس گوجه فرآورده ای است که از آب تغلیظ شده گوجه فرنگی که پوست و دانه آن گرفته شده و یا از رب رقیق شده گوجه فرنگی با افزودن شکر، سرکه، نمک، ادویه ها و چاشنی ها و تثبیت کننده های مجاز و طی فرآیند حرارتی و پاستوریزاسیون بدست می آید. ترکیبات در…

بازبینی کلی

خلاصه: سس کچاپ

امتیاز کاربر: 4.9 ( 1 امتیازات)
0

درباره‌ Fooda

وبسایت فودا، ﮐﺎﻣﻠﺘﺮﯾﻦ ﻣﺮﺟﻊ ﺩﺍﻧﻠﻮﺩ ﺭﺍﯾﮕﺎﻥ ﮔﺰﺍﺭﺷﮑﺎﺭ ﺁﺯﻣﺎﯾﺸﮕﺎﻩ و تهیه ﮔﺰﺍﺭﺵ ﮐﺎﺭﺁﻣﻮﺯﯼ، پروژه اصول طراحی ، گزارش عملیات صنایع غذایی ، ﻣﻘﺎﻟﻪ، ﺳﻤﯿﻨﺎﺭ، کاربینی ، ﺑﺮﺍﯼ ﺩﺍﻧﺸﺠﻮﯾﺎﻥ ﺻﻨﺎﯾﻊ ﻏﺬﺍﯾﯽ foodvar@yahoo.com ﺑﺎ ﺗﺸﮑﺮ ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ ﺳﺎﯾﺖ

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*